W 1934 r. siostra Faustyna Kowalska, zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, posłuszna poleceniu swego spowiednika i ojca duchowego ks. Michała Sopoćki, zaczęła prowadzić dziennik duchowy , zapisując w nim otrzymane od Pana Jezusa objawienia. Stały się one źródłem orędzia i nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia.

Nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia opisane przez świętą Faustynę Kowalską w jej "Dzienniczku" zaczęło się rozszerzać jeszcze przed jej śmiercią w 1938 r. i do dziś ogarnęło cały świat. Orędzie o Bożym Miłosierdziu nie jest niczym nowym, przypomina to, co zawsze głosił Kościół: że Bóg jest pełen miłosierdzia i przebaczenia, i że również my mamy nieść innym miłosierdzie i przebaczenie. Orędzie wzywa też do głębszego zrozumienia prawdy, że miłość Boża nie ma granic i że jest dostępna dla każdego.